Zaplotłam na noc włosy w warkoczyki, założyłam do pracy spódnicę [photo by B. specjalnie dla K. - jakoś rozmazane wyszło, coś niedobrego dzieje się z moim aparatem]. Ledwo do biura weszłam, a Hugo już brwi uniósł, zagwizdał i zapytał, czy nadal pracuję w IT. W księgowości dowiedziałam się, że wyglądam jak Mała Syrenka z kreskówki, którą ogląda córka A., Paweł powiedział “Oooo… nowy layout!”, Mrcn skomentował “Warrrrrkoczyki!”, a szef zaklinał się, że nigdy nie widział mnie w spódnicy (łeż wierutna) – niestety nie zapytał, z jakiej to okazji, więc nie mogłam go postraszyć, że idę na rozmowę o pracę Nawet Tomuś na swój wyjątkowy tomusiowy sposób mnie skomplementował, mówiąc “a tak w ogóle to dobrze się czujesz?”. No proszę, dwa lata chodzenia w dżinsach i byle kiecka robi takie wrażenie Niektóre dziewczyny codziennie przychodzą do pracy piękne i co z tego biedaczki mają? A ja mam dziś +10 do samooceny

W połowie dnia dostałam smsa z dalekiej Szkocji: “Słyszałem, że ładnie dziś wyglądasz [...]“. Zajrzałam do B. i mówię żartem:
- Ej! Ktoś tu kabluje K. wszystko, co się w biurze dzieje!
Za chwilę dostaję kolejnego smsa: “Wcale mi nie kabluje “.

Dla podtrzymania świeckiej tradycji szamania Grycana w firmie znów poszłam dziś do sklepu. Zgodnie z zamówieniem kupiłam też pół litra lodów dla bAdmina. Podziękowania otrzymałam przez yahoo:
“moja dziękować Twoja
nie napiszę za co bo może to później zostać wyciągnięte przeciwko nam i nie będzie żadnej linii obrony”