Dziś dostałam w łapki nowego, służbowego laptopika. Jest śliczny, srebrzysty i ma niebieskie diodki, znacznie ładniejsze od popularnych zielonych.

Oskar jak go rozpakował, to pytał, czy nie chcę się zamienić, bo mój jest ładniejszy. W zamian oferował nawet paczkę popcornu z mikrofalówki No ba, że ładny! W końcu sama wybierałam.

Moim wybrankiem został DELL Inspiron 1526. Żadne fajerwerki – AMD Turion 1,8 GHz, 2GB RAMu, 15,4” – to do pracy laptop, a nie do Wiedźmina Nawet panoramiczność i lśnienie wyświetlacza nie przeszkadzają mi tak bardzo, jak się spodziewałam.

Cały wieczór siedzę i konfiguruję. Za każdym razem, jak konfiguruję nowy system, to zaskakuje mnie, że aż tyle trzeba się nainstalować, zanim będzie można zacząć korzystać. Tak w zasadzie to chyba nie trzeba mieć na systemie 4 przeglądarek, zanim się zacznie pracować… ale WinAmp, antywirus, rar, dwa komunikatory, jakiś ftp, Open Office, Tortoise CVS, Gimp, Irfan, Adobe Reader, WinMerge, Thunderbird… a jeszcze nawet nie zbliżyłam się do poważnych zagadnień, czyli Visuali i SQLa. Przestawić pasek, żeby był z boku, tapeta, użytkownicy, hasła, konfiguracja sieci, wyłączyć grupowanie podobnych na pasku zadań, włączyć “Klasyczny Windows”… jest tego trochę.

Tylko mam taki mały problem… Gdzie ja go w pokoju postawię? Na razie siedzi na łóżku, jako podstawka idealnie pasuje pod niego atlas w twardej okładce. Czyżby zbliżał się ten moment, kiedy będę musiała sprzątnąć ten malowniczy stosik rzeczy z szafki? I gdzie ja teraz położę ręcznik plażowy, torebkę, karty, dwie książki, krem, czekoladki, kredki i… hmmm… właściwie to co tam jeszcze mieszka? Czy to się rusza? Aaaaa!