No dobra, po okresie próbnym chyba ostatecznie zostanę abstynentką. Na sobotnim weselu Iza namówiła mnie na przełamanie trwającego od listopada alkowstrętu. Niestety, po jednym małym kieliszku żołądek przypomniał sobie dramat z zeszłego roku i zaprotestował tak zdecydowanie, że udział w weselu zakończyłam o 22:40 (dzięki temu dziś ja byłam świeża i wyspana, a reszta ekipy cokolwiek przymulona). Mam nadzieję, że Młodym nie było przykro – ja tam dużo przyjemniej spędziłam czas czytając “Dom nad rozlewiskiem”. Nie cierpię wesel.

Nie pamiętam, kiedy ostatnio byłam tak pijana jak dziś. 16 kieliszków wódki i nawet 5 lat treningu w organizacjach studenckich na Polibudzie nie pomoże…

Piękny opis z GG Wroobla: Życie to pakiety, a decyzje to routery.

I jeszcze mp3, moje wykonanie, repertuar SDM. Kiedyś to była Nasza Piosenka…

Chłopaki moje wczoraj potajemnie się na coś zmawiali. Najpierw na yahoo, jak myśleli, że nie widzę – pewnie bym nie widziała, gdyby nie odczuwali potrzeby ubogacania konwersacji mimiką i wymianą spojrzeń, wymianę spojrzeń przez cały pokój z wychylaniem się zza monitora dość łatwo zauważyć – a potem na korytarzu… za naszymi przeszklonymi drzwiami. Całe szczęście, że pracują w IT, a nie w konspiracji

No i dziś Konrad wyciąga bombonierę, Tomuś wkracza do pokoju z pięcioma czerwonymi różami i rozpoczyna przemowę:
- No więc w tym szczególnym dniu postanowiliśmy przyjąć, że jednak jesteś kobietą, a kobiety lubią kwiaty… Co, ja mam dalej mówić? No ok, ale mi to będzie niezręcznie… Bo tak: życzyłbym ci szczęścia w życiu osobistym, ale jakby to oznaczało, że założysz rodzinę i pójdziesz na macierzyński, to ja zostanę menadżerem… A szczęście w karierze – to może znaczyć albo awans, więc ja bym został menadżerem albo, że odejdziesz gdzieś indziej… i też ja bym został menadżerem… no więc szczęścia i zdrowia ci życzymy…
[ końcówki nie jestem pewna, bo już płakałam ze śmiechu i nie dosłyszałam ]

* * *

Ewa, Gosia, B. i Pablo (kolejność alfabetyczna) z kolei wyciągnęli mnie z pokoju i wręczyli na osobności elegancki szklany bibelot z banderolką na zakrętce
- To tak żebyś o nas pamiętała – powiedziała Gosia.
- Moja droga, jak to wszystko wypiję, to nie tylko o was zapomnę…

* * *

Chwilę później relacjonowałam dzień Słoneczku:
> dostałam od Gosi, Pawła, Marty i Ewy flaszkę Martini
> a od elektrowni/administracji/nie wiem kogo sekundowa przerwe w dostawie pradu
> ktora zresetowala mi kompa
> to teraz i ja sie bede mogla zresetowac